อารมณ์ดีแต่เช้าเลยนะ
อรุณสวัสดิ์นะ ซอล
- เมื่อคืนหลับสบายมั้ยคะ - ค่ะ
- ตื่นเช้าจังเลยนะคะเนี่ย - อรุณสวัสดิ์ ยุนอา
อรุณสวัสดิ์ เมื่อคืนนี้...
ไม่ต้องตกใจหรอก เขาทำแบบนี้ทุกเช้า
เขาเป็นพวก...เรียกว่าอะไรนะ
- สำๆ อะไรเนี่ยแหละ - "เจ้าสำอาง"
ฉันเป็นผู้ชายเจ้าสำอาง
ผู้ชายเดี๋ยวนี้ก็แต่งหน้ากันทั้งนั้นแหละ
จริงด้วย คุณยุนอา
จริงๆ แล้ว ผมเป็นนักแสดงนะ
- นักแสดง - โอ้โห จริงเหรอคะ
สุดยอดไปเลย
เขาไม่ได้เป็นนักแสดงหรอก
เขาไม่เคยมีบทพูดเลย เขาเล่นเป็นตัวประกอบอย่างเดียว
แหม กล้าพูดนะ นักเขียนบง
คุณดูชิกเป็นนักเขียนเหรอคะ
คุณเขียนหนังสือแนวไหนเหรอคะ
คือผมเขียนนิยาย แล้วก็เขียนนิยายในเว็บน่ะครับ
แต่ความฝันของผมคือการเขียนบทภาพยนตร์
ชีวิตของแกนี่แหละบทหนัง
แกรับจ้างเขียนจดหมายสมัครงานแทนคนอื่น
หมอนี่เคยรับค่าจ้างเป็นขนมห่อนึง
แลกกับการเขียนสุนทรพจน์ ให้ประธานนักเรียนอนุบาลด้วยนะ
หมอนี่ไม่ใช่นักเขียนแต่เป็นนักแถต่างหาก
- ว่าไงนะ - แกมันแค่มือสมัครเล่น
พอได้แล้ว
พวกแกก็ห่วยพอกันนั่นแหละ
แต่แกห่วยกว่าพวกเราอีกนะ
หมอนี่อยากเป็นผู้กำกับแต่ถูกไล่ออก
เพราะดันทำไฟไหม้กองถ่าย ตอนที่พยายามจะย่างมันเทศ
จะขุดขึ้นมาหาพระแสงอะไร
- มันฝรั่งต่างหาก ไม่ใช่มันเทศ - นี่...
จะมันเทศหรือมันฝรั่งมันก็เหมือนกันนั่นแหละ!
มันไม่เหมือนกันสักหน่อย
มันเทศก็คือมันเทศ มันฝรั่งก็คือมันฝรั่ง
แกจะโวยวายเรื่องมันทำไม เรากำลังพูดเรื่องไฟต่างหาก
มันเทศกับมันฝรั่งไม่เหมือนกันนะ
แกจะชวนพี่จุนกีทะเลาะแต่เช้าทำไม
หยุดก่อนนะคะ ทุกคนใจเย็นๆ ก่อน
ทำไมแกต้องพูดเรื่องนี้กับทุกคนด้วย
นี่ฉันอยู่ข้างแกนะ
หุบปาก!
พวกพี่ทำตัวเป็นเด็กอยู่เรื่อย
เข้าใจพวกเขาหน่อยนะ
ผู้ชายในบ้านนี้มีแต่พวกประหลาด
อะไรนะ พวกเราประหลาดเหรอ
เธอต่างหากที่ประหลาด ยัยชิวแบคคา
ชิวแบคคาเหรอคะ
- มันแปลว่าอะไรเหรอ - ไอ้ตัวขนยาวๆ ในหนังสตาร์วอร์สไง
รอเดี๋ยวนะ
นี่ไงล่ะ
ชิวแบคคา
แบบนี้นี่เอง แล้วทำไม ถึงเรียกเธอว่าชิวแบคคาเหรอคะ
คือชิวแบคคากับซอจินเนี่ย...
ฉันบอกแล้วไงว่าห้ามพูดเรื่องนี้
ไม่บอกก็ได้
ฮัดชิ่ว...แบคคา
- ฮัดชิ่ว...แบคคา - ฉันจะฆ่าพี่
พอได้แล้ว
พี่แก่กว่าเธอนะ
ทำไมเธอถึง...
คนพวกนี้ประหลาดสุดๆ เลย
นี่ฉันคิดถูกแล้วใช่มั้ยที่ยอมพักอยู่ที่นี่
หิวแล้วเหรอ ลูก
หม่ำๆ กันดีกว่าเนอะ
มากินมื้อเช้าดีกว่า
ต้องหิวแล้วแน่ๆ เลย
หม่ำๆ เนอะ
ให้ตายสิ
- ยัยนี่ประหลาดที่สุดแล้ว - จริงด้วย
ทำไมชอบทำแบบนี้อยู่เรื่อย
พวกแก...
พวกเราควรจะทำความสะอาดได้แล้วนะ
ใช่ ซอจินบอกว่าเธอจะมาตรวจงานด้วย
พวกเราควรเก็บกวาดให้เรียบร้อย ถ้าไม่อยากโดนเธอด่า
พวกเราต้องทำทุกคนเลยเหรอ
จะว่าไปแล้ว
พวกแกอยากเล่นเกมกันมั้ย
เกมอะไร
แปลว่าพี่จะใส่กางเกงโดยไม่ใช้มือเหรอ
เป็นไปไม่ได้หรอก
- ยังไงก็ต้องใช้มือช่วย - จริงด้วย
ถ้าฉันทำไม่ได้ ฉันจะเก็บกวาดเอง
แต่ถ้าฉันทำได้ พวกแกต้องทำแทนฉัน
แบบนี้เป็นไง ตกลงมั้ย
- เอาสิ - ได้เลย
- ลุยกันเลย - พี่มีเวลา 30 วินาที
จะไปทำได้ยังไง
อะไรกันวะ
- บ้าน่า - ได้ไง...
นี่มันอะไรกันเนี่ย
- บ้าไปแล้ว - มันเป็นไปได้ด้วยเหรอ
ไม่จริง
นี่มันอะไรกัน
ทำอะไรกันอยู่
ฉันบอกให้ทุกคนทำความสะอาด ไม่ใช่มัวแต่เล่นไร้สาระ
- ฉันไปทำความสะอาดดีกว่า - ฉันด้วย
พวกแกจะไปไหนกัน
ฉันทำสำเร็จใช่มั้ย
แบบนี้ฉันก็ไม่ต้องทำความสะอาด
- เยี่ยม! - ต้องทำย่ะ
- ตามฉันมาเลย - แต่ฉันชนะแล้วนะ
ฉันทำสำเร็จ ฉันก็ไม่ต้องทำความสะอาดสิ
ปล่อยนะ
เหนื่อยชะมัดเลย
อยู่ๆ ก็มีแขกเข้าพักเต็มไปหมด งานก็เลยท่วมหัวเลยเนี่ย
เราไม่ได้ทำความสะอาดมาตั้งนานแล้ว เลิกบ่นสักทีเถอะน่า
เร่งมือหน่อย
- ใกล้ถึงเวลาเช็กอินแล้ว - ก็ได้
วันนี้เธอไม่ไปห้องสมุดเหรอ
- พี่ตั้งใจจะอู้ตอนที่ฉันไม่อยู่ใช่มั้ยล่ะ - ไม่ใช่อย่างนั้นนะ
เธอใกล้จะเรียนจบแล้ว ได้เริ่มหางานบ้างหรือยัง
หางานเหรอ...
ฉันอยากมีงานทำนะ
ฉันอยากให้เป็นแบบนั้น แต่มันไม่ใช่เรื่องง่ายเลย
ทุกวันนี้งานมันหายากจริงๆ
สู้ๆ นะ
แต่ฉันรู้สึกดีขึ้นเวลาที่คิดถึงพี่นะ
จริงเหรอ
ฉันระลึกไว้เสมอว่า ถ้าฉันไม่ขยัน ฉันคงต้องเป็นแบบพี่แน่ๆ
มันช่วยให้ฉันมีแรงอ่านหนังสือทั้งคืน
ขอบคุณนะ พี่
ยัยนี่...
ทำอะไรของพี่เนี่ย
จะทำแบบนี้ทั้งวันงั้นเหรอ
ไปซักผ้าปูที่นอนและขึ้นไปทำความสะอาดดาดฟ้า
อย่าลืมเอาต้นไม้ในห้องนั่งเล่นไปเก็บด้วย
- คริสต์มาสก็ผ่านมาตั้งหลายเดือนแล้ว... - โอเค หยุดบ่นได้แล้ว
ฉันแค่ใจลอยนิดหน่อย
ทำไมล่ะ
- ซูอาเลิกกับฉันแล้ว - ฉันรู้แล้ว
เธอทิ้งพี่เพราะว่าพี่มันไม่เอาถ่าน
แถมยังถูกจับได้ว่าจะเอาแหวนไปขาย
แต่พี่ก็ยังลืมเธอไม่ได้
- ใครเป็นคนบอกเธอ - พี่จุนกี
ปากสว่างชะมัดเลย
ถ้าผู้หญิงเขาอยากเลิก มันก็จบแล้วล่ะ
- ลืมๆ เธอไปเถอะ - เราเป็นแฟนกันมาตั้งสี่ปีนะ
จู่ๆ จะมาเลิกกับแบบนี้ไม่ได้
ฉันไม่ยอมหรอก
- ถ้างั้นก็ไปหาเธอสิ - เธอไม่ยอมเจอฉัน
ไม่รับสาย ไม่ตอบข้อความ
ขนาดฉันไปหา เธอยังหลบหน้าฉันเลย
ถ้างั้นเธอคงตัดสินใจแล้ว
เธอไม่คิดว่านี่มันเกินไปเหรอ
เธอเองก็คิดว่าฉันไม่เอาถ่าน
- ไม่มีอนาคตเหมือนกันใช่มั้ย - อะไรนะ
- อ้าว สายแล้วนี่นา - แล้วทำไม
ฉันต้องไปห้องสมุดแล้ว ไปก่อนนะ
ยัยนี่...
ขนาดน้องสาวแท้ๆ ยังเมินฉันเลย
เหนื่อยจังเลย
ฉันต้องเหนื่อยตายเพราะทำความสะอาดแน่ๆ
ทุกคนทำเก่งมากเลย อยากดื่มอะไรมั้ยคะ
- เอาสิ - ผมไม่เอา
หยุดทาหน้าสักทีได้มั้ย
ทีโซนบนใบหน้ามันเกิดคราบมันได้ง่าย ฉันเลยต้องทาให้มันหนาหน่อย
ฉันต้องแต่งหน้าเยอะกว่าปกติ เพราะว่าวันนี้ฉันมีถ่ายงาน
เรื่องอะไร
พวกแกรู้จักเอ็กซ์เมนใช่มั้ย
มันเป็นหนังเอ็กซ์เมนเวอร์ชันเกาหลี
เป็นหนังเกี่ยวกับสงคราม ระหว่างมนุษย์กลายพันธุ์กับมนุษย์ธรรมดา
ใครเป็นพระเอกเหรอ
- โจอินซอง - โอ้โห
อาจจะเป็นหนังดังก็ได้
ถ้าหนังเรื่องนี้ประสบความสำเร็จ ฉันจะได้กลายเป็นดาราดัง
และถ้าฉันได้กลายเป็นดาราดัง
ฉันก็จะไม่ต้องมาทนเห็นหน้าเศร้าๆ ของพวกแก
ดาราดังขอตัวไปทำงานก่อนดีกว่า
โชคดีนะ
ไว้เจอกันนะคะ
ตายแล้ว
คุณยุนอา เป็นอะไรหรือเปล่า เจ็บตรงไหนมั้ย
ฉันไม่เป็นไรค่ะ
ระวังหน่อยสิ
ขอโทษค่ะ
ฟังให้ดีนะ
ผมไม่เห็นด้วยที่จะให้คุณอยู่ที่นี่
ผมจะคอยจับตาดูคุณ ถ้าผมไม่พอใจ คุณต้องไปจากที่นี่
ค่ะ ไม่ต้องห่วง ฉันจะทำให้ดีที่สุด
ไปดูลูกเถอะ เดี๋ยวผมเก็บกวาดเอง
ขอโทษด้วยนะคะ
เอาถุงมือยางมาสิ
- จริงด้วย - นั่นแหละ
ตายแล้ว
ตายๆ
ฉันขอโทษจริงๆ นะคะ
- เจ็บหรือเปล่าคะ - ฟองเข้าตา!
ให้ตายสิ
- โธ่เอ๊ย - ขอโทษค่ะ
หยุดขอโทษแล้วไปหาลูกเถอะ
ฉันขอ...
ขออภัยจริงๆ ค่ะ
ฉันไม่ชอบยัยนี่เลย ไม่ชอบเลยจริงๆ
เธอแค่วอกแวกเพราะเป็นห่วงลูก
ช่วงนี้แกดูหงุดง่ายจังเลยนะ
เป็นเพราะเรื่องซูอาใช่มั้ย
- ไม่ใช่สักหน่อย - ต้องใช่แน่ๆ
- มันเขียนอยู่บนหน้าแกเลย - ไม่ใช่โว้ย
ฉันบอกแล้วไงว่าไม่ใช่
ทำไมแกต้องบอกว่ามันใช่ ทั้งๆ ที่ฉันบอกว่าไม่ใช่
น่ารำคาญชะมัดเลย
เก็บกวาดไปเลยนะ
หงุดหงิดเป็นบ้า
ทำไมต้องตะคอกฉันด้วยเนี่ย
ได้ยินนะโว้ย
- เตรียมทุกอย่างพร้อมหรือยัง - ครับ ใกล้จะเรียบร้อยแล้ว
มนุษย์กลายพันธุ์
อยู่ที่ไหน
สวัสดีครับ
ดูเหมือนจริงมากๆ
เราจะเริ่มถ่ายทันทีที่อินซองมาถึง
- เตรียมตัวไว้นะ - ได้ครับ
แล้วมนุษย์กลายพันธุ์คนอื่นล่ะ
มนุษย์กลายพันธุ์
สวัสดีครับ
ว่าไงนะ เกิดอะไรขึ้น
ให้ตายสิ
เข้าใจแล้ว
- แย่ชะมัดเลย - เกิดอะไรขึ้นเหรอครับ
รถอินซองโดนชนท้าย ระหว่างที่เดินทางมาที่นี่
ตอนนี้เขาอยู่ที่โรงพยาบาล
- แล้วเรื่องถ่ายจะเอายังไงดีครับ - จะทำอะไรได้ล่ะ
นักแสดงหลักมาไม่ได้ วันนี้คงต้องยกกอง
แล้วผมควรทำยังไงครับ
นายไปล้างหน้าออก แล้วค่อยมาใหม่พรุ่งนี้ก็ได้
พูดอะไรของนาย
เขาล้างออกไม่ได้ เมกอัพมันแพง
กลับบ้านไปทั้งๆ แบบนี้แหละ แล้วค่อยกลับมาพรุ่งนี้
- เข้าใจมั้ย - ให้กลับทั้งๆ แบบนี้เหรอครับ
ถ้านายทำเมกอัพนี่เสียหาย ฉันจะถอดนายออกจากหนังเรื่องนี้
เข้าใจมั้ย
- แต่ว่า... - ให้ตายสิ
แต่ผม...
เก็บของได้เลย
เดี๋ยวก่อนสิครับ จะไปไหนกัน
จะกลับกันเลยเหรอ
ฉันแต่งหน้าตั้งนาน...
เดี๋ยวก่อนสิ
สวัสดี...
อะไรกันเนี่ย
ตัวอะไรเนี่ย
น่าอายชะมัดเลย
ทำไมคนถึงเยอะขนาดนี้เนี่ย
เดี๋ยวเมกอัพพัง
อะไรกันนี่
ขอโทษครับ
ระวังหน่อยสิ
ฉันสั่งให้เธอซักผ้าเช็ดตัว แต่เธอดันเอามาทิ้งไว้ตรงนี้
ยัยนี่ทำอะไรไม่ได้เรื่องเลยสักอย่าง
- ดงกู - อะไรเหรอ
เชี่ยไรเนี่ย
อะไรกันวะ แกเป็นใคร
ฉันเองโว้ย
พี่จุนกีเหรอ
ทำไมถึงกลายเป็นแบบนี้ล่ะ
นักแสดงหลักประสบอุบัติเหตุ พวกเขาเลยต้องเลื่อนการถ่าย
ผู้กำกับสั่งห้ามไม่ให้เขาล้างเมกอัพออก
เพราะว่าค่าใช้จ่ายมันสูง
ชีวิตพี่นี่โคตรลำบากเลย
เลิกพูดเถอะ
น่าอายชะมัดเลย
ดูชิก หยิบโทรศัพท์มาให้หน่อย
สวัสดีครับ
ครับ อีจุนกีพูด
อะไรนะ จากสถานีตำรวจเหรอ
เราจับโจรล้วงกระเป๋าได้
และเราเจอกระเป๋าตังค์ของคุณ
กระเป๋าตังค์ผมเหรอ แป๊บนึงนะครับ
อ้าว
ให้ตายสิ กระเป๋าตังค์ฉัน
ครับ เดี๋ยวผมรีบไป ขอบคุณ
- วางสายได้แล้ว - เดี๋ยวสิ
- พี่จะไปทั้งๆ แบบนั้นเหรอ - ฉันไม่มีทางเลือก
บัตรประชาชน บัตรเครดิต เงินสด...
ในนั้นไม่มีเงินสดนี่หว่า
ไอ้เลวนั่น ฉันจะฆ่ามัน
บ้านนี้ไม่มีคนปกติเลยสินะ
นี่มันอะไรกัน
ใครเปิดตู้เย็นทิ้งไว้เนี่ย
เดี๋ยวอาหารก็เสียหมดพอดี
ต้องเป็นฝีมือยัยนั่นแน่ๆ
คุณยุนอา คุณยุนอา!
ค่ะ คุณเรียกฉันเหรอ
ดูสิ
นี่เป็นฝีมือคุณใช่มั้ย
ฉันกำลังทำความสะอาดตู้เย็นอยู่ และซอลก็ร้องไห้ขึ้นมา
- เดี๋ยวฉันจะรีบทำต่อค่ะ - ไม่เป็นไร
โอ๋ลูกคุณก่อนเถอะ
นี่มันอะไรเนี่ย
เห็ดมันขึ้นบนเห็ดได้ด้วยเหรอ
- อันนี้ทิ้งไปได้เลยนะ - ได้ค่ะ
- กินอิ่มแล้ว นอนได้แล้วนะ - ฟังนะ
- ทำงานให้มันดีๆ หน่อย - ขอโทษค่ะ
อย่าทำอะไรที่ทำแล้วต้องมาขอโทษทีหลังสักทีได้มั้ย
มีเรื่องอะไรอีกเนี่ย
นี่เป็นความผิดของแก
แกกับพี่จุนกี
ให้ตายสิ
ฉันเป็นตัวร้ายอีกแล้ว
ทำไมต้องตะคอกกันด้วย
ขอโทษนะคะ
- ฉันผิดเอง - ไม่หรอกครับ
คุณยุนอา เดี๋ยวผมจะดูแลซอลให้เอง
ผมจะดูแลเธอให้ ระหว่างที่คุณไปทำความสะอาด
- ฉันไม่อยากรบกวนคุณ - ไม่เป็นไรครับ
ผมไม่มีอะไรต้องทำจนกว่าจะถึงเวลาเข้างาน
อีกอย่าง ซอลรักผมจะตาย
ใช่มั้ย ซอล
รักมากขนาดนี้เลยสินะ
ปล่อยผมไปไม่ได้เหรอ
อยู่เงียบๆ ไม่งั้นฉันจะทุบนาย
- ขอโทษนะครับ - มีอะไรให้...
ช เชี่ย!
แกเป็นใคร
คุณโทรหาผมไง ผมอีจุนกี
กระเป๋าตังค์ผมอยู่ตรงนั้น
เอาปืนลงก่อนได้มั้ย
อ๋อ คุณเป็นเหยื่อที่ผมโทรหานี่เอง
- ใช่ครับ ใช่ - คุณทำผมตกใจ
แล้วทำไมถึงสภาพเป็นแบบนี้ล่ะ
ผมกำลังถ่ายหนังอยู่ แต่ว่าการถ่ายทำถูกเลื่อนออกไป
คุณบอกว่ากระเป๋าตังค์ผมอยู่ที่นี่
- นี่ไง - เดี๋ยวก่อน
เราต้องยืนยันตัวตนคุณก่อน
อีจุนกี
คุณคืออีจุนกีจริงๆ ใช่มั้ย
ใช่ครับ ผมนี่แหละ อีจุนกี
คุณก็ดูเหมือนเขานะ...
ดูดีๆ สิครับ นี่มันผมชัดๆ
ผมดูเหมือนในรูปเป๊ะเลย
ผมดูไม่ออกเพราะของที่อยู่บนหน้าคุณนี่แหละ
- ไปล้างหน้าไม่ได้เหรอ - ไม่ได้ครับ
ถ้าล้างออก ผมต้องโดนไล่ออกแน่ๆ
ใช้ลายนิ้วมือแทนก็แล้วกัน
ยื่นมือออกมา
เอาขนพวกนี้ออกได้มั้ย
ไม่ได้ครับ เดี๋ยวโดนไล่ออก
งั้นคุณจะให้ผมทำยังไง
ตรวจดีเอนเอเอาได้มั้ย
เจาะเลือดผมไปตรวจสิ
แค่การยืนยันตัวง่ายๆ เราจะตรวจดีเอนเอไปทำไม
- เราต้องส่งเส้นผมกับเลือดไปที่สถาบันนิติเวช - มันเกินไปใช่มั้ยครับ
แต่ผมคืออีจุนกีจริงๆ นะ ขอกระเป๋าตังค์ผมเถอะ
ผมให้ไม่ได้จนกว่าผมจะยืนยันได้ว่าเป็นคุณจริงๆ
พวกสายสืบต้องตาแหลมไม่ใช่หรือไงครับ เห็นๆ อยู่ว่ามันนี่มันผมชัดๆ
สรุปว่าพี่ไม่ได้กระเป๋าตังค์คืนสินะ
พวกนั้นไม่ยอมคืนให้ฉัน เพราะว่าไม่สามารถยืนยันตัวตนได้
ถ้าอยากเป็นสายสืบก็ต้องตาแหลมกว่านี้สิ
เมกอัพแค่นี้ลบเลือนความหล่อของฉันไม่ได้หรอก
กลับมาแล้ว
ชิวแบคคา กลับมาจากห้องสมุดแล้วเหรอ
บอกกี่ทีแล้วว่าอย่าเรียกฉันด้วยชื่อ...
อกอีแป้นแล่นระทึก
- นี่มันอะไรกัน - มีแค่คนคนเดียวที่ทำอะไรแบบนี้ได้
พี่จุนกีเหรอ
- ทำไมถึงกลายเป็นแบบนี้ล่ะ - ฉันก็ไม่รู้!
- อย่าใช้ความรุนแรงสิ ถามกันดีๆ ก็ได้ - โทษที
ฉันไม่รู้ว่าเป็นพี่นี่นา
ถ้ารู้ว่าเป็นฉัน เธอคงเอามุมหนังสือตีฉันแล้ว
ขอบใจที่เอาด้านเรียบๆ ตีนะ
- กินกันเถอะ - อาหารมาแล้วค่ะ
วันนี้เรามีซุปเห็ด
ดูน่ากินจังเลย
ดูชิก เดี๋ยวฉันดูแลซอลเองก็ได้ คุณไปกินก่อนเถอะค่ะ
- คุณไม่กินเหรอ - ฉันกินขนมปังไปแล้ว ฉันยังไม่หิว
งั้นไปอยู่กับแม่ก่อนนะ
โห น้ำซุปนี่อร่อยใช้ได้เลย
ใช่มั้ย ดงกู
ใช่ รสชาติไม่เลว
ค่อยยังชั่วหน่อย
ตอนแรกฉันกลัวว่ามันจะไม่ถูกปากทุกคน
คุณจุนกี
- กินหน่อยสิคะ - ได้เลย
เฮ้ๆ
พี่คิดจะทำอะไร เป็นสัตว์หรือไงเนี่ย
คุณยุนอา ช่วยอะไรผมหน่อยสิ
อะไรเหรอคะ
- จำเป็นต้องกินแบบนั้นเหรอ - ใช่
ถ้าเมกอัพฉันพัง ฉันจะถูกไล่ออก
กินน้ำซุปด้วยสิคะ
รสชาติจัดจ้าน อร่อยมากเลยครับ คุณยุนอา
ตามสบายเลยนะคะ
ฮัลโหล
ซูอา เรามาเจอกันหน่อยได้มั้ย
ฉันขอเวลาแค่นาทีเดียว
ฉันจะอธิบายทุกอย่าง
เราเลิกกันแบบนี้ไม่ได้...
ฮัลโหล
โดนวางสายใส่อีกแล้ว
ฉันจะโทรไปอีก
ท้องฉัน...
ทำไมจู่ๆ ก็ปวดท้องขึ้นมา
อะไรวะเนี่ย
พวกแกทำอะไรกันอยู่
หุบปากไปเลย
เร็วๆ สิ ยัยชิวแบคคา
ฉันจะตายอยู่แล้ว
ฉันก็จะตายเหมือนกัน
แต่อย่างน้อยเธอก็ยังพูดได้นะ ฉัน...
พี่ก็ปวดท้องเหมือนกันเหรอ
ดูชิก แกด้วยเหรอ
ฉันปวดท้องทั้งแต่หลังมื้อเที่ยง
ฉันทนไม่ไหวแล้วโว้ย
เฮ้ยๆ
นี่มันเกิดอะไรขึ้น
เรากินอะไรเข้าไป เดี๋ยวนะ...
มื้อเที่ยงเรากินอะไรกัน
ซุปเห็ด กิมจิ แล้วก็...
หรือว่าซุปเห็ดนั่น...
บ้าน่า
มีอะไรหรือเปล่าคะ
นี่คุณบังเอิญ...
ใช้เห็ดพวกนี้ทำซุปหรือเปล่า
ใช่ค่ะ ทำไมเหรอ
"ทำไม" งั้นเหรอ
ผมบอกให้คุณเอาเห็ดพวกนี้ไปทิ้ง เพราะมันเน่าหมดแล้ว
เหรอคะ
ขอโทษค่ะ
ฉันคงไม่ได้ยินคุณเพราะมัวแต่สนใจลูก
นี่คือเหตุผลของคุณเหรอ
ทุกคนปวดท้องกันหมด...
ตายจริง ฉันขอโทษ
ขอโทษจริงๆ ค่ะ
ช่างมันเถอะ
ผมทนต่อไปไม่ไหวแล้ว
ไปเก็บของและไปจากที่นี่ซะ
คุณดงกู
[ห้องน้ำเสีย] [ห้ามใช้นะจ๊ะ]
เดินดูทางหน่อยสิ
ผมขอโทษครับ
ซูอา...
เดี๋ยวก่อนสิ
- เราต้องคุยกันนะ - ฉันไม่มีอะไรจะคุยกับนาย
เดี๋ยวก่อน ขอร้องล่ะ
ฉันขอเวลาแค่นาทีเดียว
ก็ได้ แค่นาทีเดียวนะ
นายอยากจะพูดอะไร
คือว่า...
ซูอา คือฉัน...
ฉันขอโทษนะ แต่ฉันขอเวลาแป๊บนึงได้มั้ย ฉันต้องไปทำธุระก่อน
- ไม่ได้ - งั้นพูดตอนนี้เลยก็ได้
ทำไมต้องมาเจอเอาตอนนี้วะเนี่ย
- บ้าที่สุดเลย - อะไรนะ
เปล่า ฉันจะพูดแล้ว
ซูอา
ฉันเป็นคนผิดเอง
- ฉันขอโทษ - ขอโทษเรื่องอะไรเหรอ
- ทุกเรื่องเลย - เรื่องอะไรบ้าง
พูดมาทีละเรื่อง
ทีละเรื่องเหรอ ก็ได้
ก็คือ...
คือ... อ๋อใช่
- เรื่องที่ฉันขายแหวนคู่ของเรา - เรื่องอะไรอีก
- ที่ฉันขาดความรับผิดชอบ - อะไรอีก
เอาอีกเหรอ
ได้เลย
มีอะไรอีกนะ
นี่นายตดงั้นเหรอ
ในเวลาแบบนี้เนี่ยนะ
เปล่านะ ฉันไม่ได้ตด
มันเสียงไอ้นี่ต่างหาก
ในเวลาแบบนี้นายยังทำเป็นเล่นงั้นเหรอ
- พอกันที - ไม่นะ ซูอา เดี๋ยวก่อน
ไม่คิดจะตามมาง้อฉันเลยสินะ
- ฉันอยากจะตามไป แต่... - ช่างมันเถอะ
มันจบแล้ว ทำใจซะเถอะ
เดี๋ยวก่อนสิ ซูอา
ซูอา...
ฉันขอโทษ
ห้องน้ำ
ห้องน้ำอยู่นั่น
[ห้องน้ำสาธารณะ / ขายโถส้วมยกชุด]
ลองดูก่อนแล้วค่อยตัดสินใจก็ได้ครับ
นี่เป็นรุ่นที่ขายดีที่สุดในปัจจุบันเลย
- อยากดูข้างในมั้ยครับ - ครับ
ทำไมถึงล็อกล่ะเนี่ย
มีคนอยู่
ขอโทษนะครับ ใครอยู่ในนั้น
ผมต้องบอกด้วยเหรอ
คุณเข้าไปทำอะไรนั้น
แป๊บนึง ผมใกล้เสร็จแล้ว
เสร็จเหรอ อะไรเสร็จ
นี่โง่หรือเปล่าเนี่ย
ผมอยู่ในห้องน้ำ ผมกำลังทิ้งระเบิดอยู่ไงเล่า
คุณทำอะไรนะ
นี่คุณบ้าไปแล้วเหรอ
ออกมาเดี๋ยวนี้นะ
ออกมา
- ออกมาเดี๋ยวนี้! - อะไรวะเนี่ย
ใกล้เสร็จแล้ว รอกันหน่อยสิ
คุณคิดว่าคุณทำอะไรอยู่
ผมขอโทษ
ผมคิดว่ามันเป็นห้องน้ำสาธารณะ คือผมกำลังรีบ
นี่มันเป็นของใหม่นะ
ทำไมถึงมาปลดทุกข์ในนี้
แล้วผมจะทำยังไงดีเนี่ย
โสโครกสุดๆ เลย
แบบนี้ก็ขายไม่ได้แล้ว
ขอโทษครับ ผมจะรับผิดชอบเอง
คุณดงกู
คุณยุนอา
คุณมาทำอะไรที่นี่
ฉันมาซื้อยาให้พวกคุณ
คุณอึในนั้นเหรอคะ
- คือ... - เหลือเชื่อใช่มั้ยล่ะ
อึกองเบ้อเริ่มเลยด้วย
ดงกู
มันไม่เกินไปหน่อยเหรอ
ใช่
ทำไมพี่ถึงซื้อมา ในเมื่อเรามีห้องน้ำอยู่แล้ว
เหตุการณ์ในวันนี้ทำให้ฉันคิดว่า เราต้องมีโถส้วมเพิ่ม
ถ้างั้นก็ซื้อโถส้วมมาไว้ในห้องน้ำสิ
ไม่เห็นต้องซื้อไอ้นี่มาเลย
ตายแล้ว
ขอโทษค่ะ
ระวังหน่อยสิ
นั่นเป็นรางวัลเดียวที่ดงกูเคยได้รับเลยนะ
ขอโทษค่ะ
ไม่เป็นไร
คุณไม่ได้ตั้งใจทำนี่นา
ใครๆ ก็พลาดกันทั้งนั้นแหละ
- ไม่ต้องคิดมากหรอก - อะไรนะ
แต่เมื่อกี้แกเพิ่งไล่เธอไปเก็บของนี่นา
ฉันแค่ขู่เฉยๆ
เพื่อให้เธอตั้งใจทำงานไงเล่า
คุณยุนอา
ลืมเรื่องที่ผ่านมาแล้วไปให้หมดเถอะนะ
- มาญาติดีกันเถอะ - ห้ะ
ตกลงมั้ย
ตกลงค่ะ
รับปากกับผมว่าคุณจะไม่พูดถึง เรื่องที่เกิดขึ้นวันนี้เด็ดขาด
ไม่ต้องห่วงค่ะ
ขอบคุณครับ
ยินดีต้อน...
สวัสดีครับ
ไม่เป็นไร
เดี๋ยวผมเก็บเอง ไปนั่งเถอะ
ขอโทษนะครับ
ขอโทษครับ
น่าอายชะมัดเลย
ฉันต้องรีบเป็นนักแสดงนำให้ได้ จะได้ไม่ต้องมาอับอายแบบนี้
นายคือ...
ซอจิน
พี่คะ
ทำไมเหรอ
ฉันเห็นพ่อกับพี่ชายฉันทำ แล้วมันดูน่าสนุกดี
ฉันก็เลยลองโกนดูบ้าง
แต่หนวดที่ขึ้นมาใหม่มันทั้งสากทั้งแข็ง
ไม่เป็นไรนะ แค่นานๆ โกนทีก็พอ
นานๆ ทีไม่ได้หรอก
ถ้าเที่ยงนี้ฉันไม่โกน...
ฉันก็จะกลายเป็นลุงหนวด
ให้ตายสิ ยัยบ๊อง
ทำไมต้องไปโกนตามคนอื่นด้วยล่ะ
ก็ฉันไม่รู้ว่ามันจะเป็นแบบนี้
เขาเลยเรียกเธอว่าชิวแบคคาเหรอ
ไม่ใช่แค่ชิวแบคคานะ
ยังมีบิ๊กฟุต เตียวหุย อิมก็อกจอง แล้วก็จางซึงออบด้วย
- ตัวอะไรก็ตามที่ขนดก... - พอได้แล้ว
ช่างมันเถอะ มันก็แค่ขน
- อย่าคิดมากเลย - ขอบใจนะ
ฮัลโหล
อ้าว ยูจิน ว่าไง
อะไรนะ รุ่นพี่แทฮยอนมาด้วยเหรอ
โอเค เดี๋ยวฉันรีบไป
แทฮยอน...
คือคนที่เธอแอบชอบตอนปีหนึ่งใช่มั้ย
- ฉันไม่ได้แอบชอบเขาย่ะ - เอาเหอะ
เธอมีเวลาไปออกเดตด้วยเหรอ ไม่ใช่ว่าต้องรีบหางานทำหรือไง
ฉันจัดการเรื่องของตัวเองได้ย่ะ พี่เอาตัวเองให้รอดเถอะ
ฉันไปแต่งตัวก่อนนะ
ดูยัยนั่นสิ
ไม่เห็นเป็นไรเลย เธอไม่กล้าสารภาพความรู้สึกตัวเองด้วยซ้ำ
ซอจินไม่รู้เรื่องผู้ชายเลยสักนิด
แกมีสิทธิ์พูดแบบนี้ด้วยเหรอ แกไม่เคยมีแฟนด้วยซ้ำ
คุณยุนอา
ไอ้หน้าตูดมาแล้ว
ขนมปังกับไข่หมดแล้ว มันเป็นแบบนี้ได้ยังไง
ตายจริง
ฉันลืมแน่ๆ เลย ขอโทษนะคะ
นี่คุณลืมได้ยังไงเนี่ย
ผมบอกคุณให้ซื้อล่วงหน้า เพื่อใช้ทำเป็นมื้อเช้าของลูกค้าแล้วนะ
ขอโทษค่ะ ฉันจะรีบไปซื้อมา
รีบไปเลย
ทำอะไรไม่ได้สักเรื่องสักอย่าง
เลิกดุเธอได้แล้วน่า
เธอก็พยายามเต็มที่แล้ว
พยายามอะไรกันล่ะ
ฉันมั่นใจว่าวันนึงเธอต้องสร้างปัญหาใหญ่แน่
เดี๋ยวเธอก็ทำได้ดีขึ้นเอง
ให้เวลาเธอหน่อยเถอะ
ทำไมกลับมาเร็วจัง
ฉันลืมรถเข็นจ่ายตลาดค่ะ
ไปก่อนนะคะ
เห็นมั้ย แล้วจะไว้ใจได้ยังไง
เธอก็แค่ลืม
- รอบนี้ลืมอะไร - ฉันลืมกระเป๋าตังค์ค่ะ
ไปก่อนนะคะ
อะไรอีกเนี่ย
คราวนี้ลืมอะไรอีก
ซูเปอร์มาร์เกตไปทางไหนคะ
เรามากันตั้งหลายครั้งแล้ว ทำไมถึงจำไม่ได้สักที
ขอโทษค่ะ
ฉันมีปัญหากับเรื่องเส้นทางมากๆ
แต่ตอนนี้ฉันจำได้แล้วค่ะ
การที่คุณพูดอย่างมั่นใจ มันทำให้ผมกังวลอย่างบอกไม่ถูกเลย
ผมเบื่อที่จะบ่นคุณแล้ว ช่วยทำทุกอย่างให้มันดีๆ เถอะนะ
เข้าใจหรือเปล่า
ผมถามว่า...
คุณไปทำอะไรตรงนั้นเนี่ย
ของเล่นตรงนี้กำลังลดราคา
ฉันไม่เคยซื้อของเล่นให้ซอลเลย
แต่ของเล่นพวกนี้มันแพง นี่ขนาดลดราคาแล้วนะเนี่ย
- ไปกันเถอะ - เดี๋ยวก่อน
เลือกมาสิ
จริงเหรอคะ
แค่ชิ้นเดียวนะ
ขอบคุณค่ะ
ขอบคุณมากเลยนะคะ
นี่ไม่รู้จักเกรงใจหรือว่าไร้เดียงสากันแน่
ขอโทษครับ
ไม่เป็นไรครับ
อ้าว ซูอา
ใครเหรอ
รู้จักกันด้วยเหรอ
คือเขาเป็นเพื่อนฉันน่ะ
เพื่อนงั้นเหรอ
มินซูอา
ผู้ชายคนนี้เป็นใคร
เขาเป็นใคร
สวัสดีครับ
ผมชื่ออียุนซอก เป็นแฟนของซูอา
แฟนเหรอ
ผมเปิดร้านอาหารไทยอยู่แถวๆ นี้
แวะมาทานอาหารที่ร้านผมได้นะครับ
คุณดงกู!
ฉันเลือกได้แล้ว ฉันเอาอันนี้
นั่นใครเหรอ
ห้ะ
แฟนฉันเอง
แฟนเหรอ
นี่นายมีแฟนใหม่แล้วเหรอ
เธอเองก็มีแฟนใหม่ ทำไมฉันจะมีบ้างไม่ได้
ฉันก็ไม่ได้ว่า...
- เธอทำงานอะไร - อะไรเหรอ
[กระเป๋าคุณหมอ]
เธอเป็นหมอ เป็นศัลยแพทย์ประสาทวิทยา
เธอชอบซื้อของเล่นแบบนี้ เพราะว่าเธอเป็นหมอไง
คุณดงกู นี่มันเรื่องอะไร...
คุณนี่บ้างานจริงๆ เลย
คุณดงกู คุณทำอะไรเนี่ย
คุณซูอา
เราชวนพวกเขาไปกินกาแฟกันดีมั้ย
ไม่ต้องหรอก เราไม่ได้สนิทกันขนาดนั้น
แต่เขาก็เป็นเพื่อนคุณนะ
คืนนี้หลังเลิกงาน แวะมาที่ร้านผมสิครับ
คือว่าคุณหมอฮันมีงานเยอะมาก
เราไม่แน่ใจว่าเราจะไปได้หรือเปล่า
แต่ถ้าไปได้ พวกเราจะไปก็แล้วกัน
ไปกันเถอะ คุณยุนอา
- ขอตัวก่อนนะครับ - ได้เลย
ปี๊นๆ ปี๊นๆ
คุณดงกู เมื่อกี้มันอะไรกันเหรอคะ
- เงียบไว้เถอะน่า - โอเคค่ะ
- คนเมื่อกี้คือคุณซูอาเหรอคะ เธอสวยมากเลย - บอกให้เงียบไง
- ช่วยเงียบก่อนเถอะ - ก็ได้ค่ะ
- คุณจะซื้อให้ฉันจริงๆ เหรอ - ผมจะซื้อให้คุณทุกอย่างเลย
แต่ช่วยหยุดพูดก่อน
อะไรนะ
ซูอามีแฟนใหม่แล้วเหรอ
เขาทำงานอะไร
ไม่รู้สิ เห็นว่าเป็นเจ้าของร้านอาหารไทย
เขาเชิญเราไปที่ร้านของเขาด้วย
อวดดีเป็นบ้าเลย
ถ้างั้นทำไมแกถึงบอกว่ายุนอาเป็นแฟนแกล่ะ
แถมยังบอกว่าเธอเป็นหมออีก
ก็เห็นซูอาอยู่กับคนอื่นแล้วฉันหงุดหงิดนี่นา
- ฉันเลยพลั้งปากไป - ให้ตายสิ
แปลว่าเรื่องซูอา แกคงหมดสิทธิ์แล้วสินะ
จบบริบูรณ์เลย
ยังไม่จบสักหน่อย
นี่อาจจะเป็นโอกาสก็ได้
โอกาสสุดท้ายของแก
โอกาสงั้นเหรอ พูดอะไรของพี่
ฉันรับรองว่าอีกไม่นาน ซูอาจะต้องโทรหาแก
ไม่มีทางหรอก...
เฮ้ย
จริงด้วย
เห็นมั้ยล่ะ ฉันบอกแล้วไง
อารมณ์ประมาณไหนเหรอ
"ดีใจที่ได้เจอนายนะ แฟนนายก็น่ารักดีนะ"
ไม่ใช่แบบนั้นแน่ๆ
"ดีใจที่ได้เจอนะ"
"แฟนนายน่ารักดี"
ต้องเป็นน้ำเสียงแบบนี้แน่ๆ
โดเรมีฟาซอล ไล่เป็นเพลงเลย
น้ำเสียงแบบนี้นี่แหละ เธอต้องกำลังหงุดหงิดแน่ๆ
ไม่มีทาง
แกมันไร้ประสบการณ์
- คังดงกู - อะไรเหรอ
ใช่ แกนั่นแหละ
เธอทิ้งแกไปเพราะแกมันไม่เอาถ่าน แถมยังไม่รู้จักโต
แต่เธอกลับมารู้ว่าแฟนของแกคือคุณยุนอา ผู้หญิงที่สวยและมีหน้าที่การงานที่ดี
แกคิดว่าซูอาจะรู้สึกยังไงล่ะ
- สงสารคุณยุนอาใช่มั้ย - ไม่ใช่โว้ย
ซูอากำลังสับสน
เธอกำลังคิดเรื่องนั้นเรื่องนี้
ทำไมเหรอ ทำไมกัน
ทำไมผู้หญิงแบบนั้นถึงยอมคบกับดงกู
หรือว่าจริงๆ แล้วดงกูเป็นผู้ชายที่แสนดี
หรือว่าดงกูมีอะไรดีๆ ที่ฉันไม่เคยรู้
เธอกำลังกระวนกระวายใจ
เธอกำลังสงสัย
ก็ฟังดูมีเหตุผลนะ
- แล้วไงต่อ - แล้วไงเหรอ
ก็ถ้าแกคว้าโอกาสนี้เอาไว้
แกอาจจะได้กลับไปคบกับซูอาไง
จริงเหรอ
ถ้างั้นฉันควรทำยังไง
ก็เห็นๆ กันอยู่
หมอนี่ชวนแกไปกินข้าวที่ร้านใช่มั้ย
ไปสิ
ไปกับคุณยุนอา
แล้วไงต่อ
ทำให้เธอรู้ว่าแกมีดีอะไร
ทำให้เธอต้องเสียใจที่ทอดทิ้งแก
- ยังไงล่ะ - ก็เรื่องที่คุณยุนอา...
เรื่องงานของคุณหมอฮันไง
เดี๋ยวก่อนนะคะ แล้วฉันต้องทำยังไงเหรอ
คุณยุนอา ช่วยผมหน่อยนะ
- ขอร้องล่ะ - ฉันก็อยากช่วยนะคะ
แต่ฉันไม่รู้ว่าจะทำได้มั้ย
บอกให้ช่วยก็ช่วยสิ
ถ้าคุณยอมช่วยผม ผมจะลืมทุกอย่างที่เคยเกิดขึ้น
ช่วยผมเถอะนะ
ก็ได้ค่ะ
ขอบคุณนะ คุณยุนอา
แล้วเราต้องทำไงต่อ
คุณหมอฮัน
เราต้องเปลี่ยนเสื้อผ้ากันหน่อย
ทำให้เธอดูสวยสง่ากันไปเลย
กระเป๋าๆ
รุ่นพี่มาทำอะไรที่นี่เนี่ย
คือว่าฉัน...
ฉันไปที่ศูนย์จัดหางานมา ก็เลยแวะมาหาพวกเธอที่นี่
แล้วนี่ รุ่นพี่แทฮยอนจะมากี่โมงเหรอ
รุ่นพี่มาหาพี่แทฮยอนใช่มั้ยล่ะ
เปล่านะ ฉันมาหาพวกเธอต่างหาก
ไม่เชื่อหรอก
เมื่อกี้ พี่แทฮยอนโทรมาบอกว่า
การสัมภาษณ์กินเวลากว่าที่คิด เขาเลยจะมาช้า
ฉันไปก่อนนะคะ
โอเค เดี๋ยวฉันก็จะกลับแล้ว
ฉันจะกลับแล้วจริงๆ นะ
แกก็ดูดีเหมือนกันนี่หว่า
ปกติ แกแต่งตัวเหมือนขอทาน
ถ้าฉันแต่งตัวดีๆ ฉันก็หล่อเหมือนกงยูนั่นแหละ
กงยูเนี่ยนะ
แกไม่ได้หล่อขนาดนั้น
ฉันไว้ใจพี่ได้จริงๆ ใช่มั้ย
ทำตามที่ฉันบอก รับรองว่ามันต้องได้ผล
แผนพี่ไม่เคยได้ผลสักครั้ง
ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าฉันคิดถูกหรือเปล่า
เชื่อฉันเถอะน่า
แกมีนิสัยแย่ๆ หลายอย่าง แต่ที่แย่ที่สุดก็คือเรื่องไม่ไว้ใจคนอื่น
เงียบเหอะ
ทำไมคุณยุนอาถึงแต่งตัวนานจัง
ฉันดูเป็นยังไงบ้างคะ
ฉันไม่แต่งหน้ามาสักพักแล้ว
มันดูไม่ดีเหรอคะ
เปล่า
คุณดูสวยมาก
สวยมากจริงๆ
ใช่มั้ย
ใช่เลย
เธอดูเป็นคนละคนเลยล่ะ
- ใช่มั้ย ดงกู - ห้ะ
อ๋อใช่
คุณดูสวยมาก
ได้เวลาแล้ว ไปกันเถอะ
ค่ะ
ฉันไม่แน่ใจว่าฉันควรจะฝากซอลเอาไว้ดีมั้ย
ไม่ต้องห่วง
- เราจะดูแลเธอเป็นอย่างดีเลย - ขอบคุณนะคะ
งั้นเดี๋ยวฉันกลับมานะคะ
ขอให้สำเร็จนะ ดงกู
ซอล อวยพรพวกเขาหน่อยสิ
โชคดีนะคะ คุณแม่
เป็นวิธีอวยพรที่แปลกสุดๆ เลย
เด็กดี
ช่วยอุ้มเธอหน่อยสิ
ฉันจะไปอวยพรพวกเขา
เดี๋ยวนะ พี่จุนกี
ไม่มีใครอยู่เลยเหรอเนี่ย
ซอจิน
- คังซอจิน - คะ มีอะไรคะ
รุ่นพี่แทฮยอน
ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ
ค่ะ ดีใจที่ได้เจอพี่อีกนะคะ
ฉันเลิกงานช้ากว่าที่คิดไปเยอะเลย
ฉันนึกว่าทุกคนกลับไปหมดแล้ว
ขอบคุณที่อยู่รอฉันนะ
เปล่านะคะ คือฉันไม่ได้อยู่รอ...
ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่ารุ่นพี่จะมา ฉันพูดจริงๆ นะคะ
โอเคๆ ฉันเข้าใจแล้ว
ใจเย็นๆ นะ
พวกเราทำความสะอาดห้องเก็บเอกสารแล้ว
รุ่นพี่อยากไปดูมั้ยคะ
โอ้โห สะอาดสะอ้านดีจัง
เมื่อก่อนมีทั้งแมงมุมทั้งหนูเต็มไปหมด
เหมือนบ้านผีสิงเลย
- ไอ้นี่ยังอยู่อีกเหรอเนี่ย - อะไรเหรอคะ
ไอ้นี่ไง
ดูสิ
บทความแรกของนักข่าวสาว คังซอจิน
แล้วนี่หางานไปถึงไหนแล้ว
ฉันก็พยายามอยู่ค่ะ
ลองมาสมัครที่บริษัทหนังสือพิมพ์ของฉันสิ
ถ้าเราได้ทำงานด้วยกันคงสนุกดี
ฉันสมัครที่บริษัทรุ่นพี่ไปแล้ว
แต่ฉันไม่ผ่านสัมภาษณ์
ไม่เป็นไรนะ
ฉันเองก็ไม่ผ่านตั้งสองครั้ง กว่าจะได้งานนี้
ครั้งหน้าเธอต้องทำได้แน่
สู้ๆ นะ
ฉันหิวแล้ว ไปหาอะไรกินกันมั้ย
จริงเหรอคะ
ไปหาอะไรอร่อยๆ กินกันเถอะ
- อ้าว - เปิดไม่ออกเหรอคะ
ตายแล้ว
ทำไมถึงเปิดไม่ได้เนี่ย
ขอยืมโทรศัพท์หน่อยสิ
ฉันลืมไว้ที่ห้อง
โทรศัพท์ฉันก็อยู่ในกระเป๋า
คุณยุนอา มาซ้อมกันอีกครั้งนึงนะ
- คุณทำงานอะไร - เป็นศัลยแพทย์ที่เก่งที่สุดในเกาหลีค่ะ
แล้วพ่อแม่ทำงานอะไร
พ่อเป็นผอ. โรงพยาบาล ส่วนแม่เป็นจิตรกร
เราเจอกันครั้งแรกที่ไหน
โต๊ะตัวที่สามในโรงอาหารโรงพยาบาล
โอเค พร้อมแล้วนะ
ค่ะ ฉันจะทำให้ดีที่สุด
ก็ดี งั้นไปกันเถอะ
ฉันไม่คิดเลยว่านายจะมาจริงๆ
- ฉันแปลกใจมาก - งั้นเหรอ
วันนี้คุณหมอฮันเลิกงานเร็ว
พวกเราเลยแวะมา
ตอนแรกผมคิดว่าร้านใหญ่กว่านี้
เล็กเหมือนกันนะครับ
เหรอครับ
แต่ผมรับประกันว่าอาหารรสชาติดีแน่นอน
- เชิญสั่งก่อนเลยครับ - โอ้...
ให้พวกคุณสั่งเลยดีกว่า
ขอโทษนะครับ
สั่งอาหารด้วย
เราขอเป็น...
ทะเลผัดพริกเผา
ไก่ผัดเม็ดมะม่วง
แกงเผ็ดไก่ ส้มตำ
อย่างละหนึ่ง แล้วก็...
ขนมจีนแกงเขียวหวานไก่
- แค่นี้ครับ - ได้ค่ะ เจ้าของร้าน
ชื่ออาหารฟังดูเหมือนชื่อนักมวยไทยเลย
ดูดุดันสุดๆ
พวกคุณอยากดื่มอะไรครับ
ไม่เป็นไรค่ะ ฉันต้องให้นม...
อะไรนะ ให้นมเหรอ
เปล่าค่ะ ฉันหมายถึง...
เธอหมายถึงเธอต้องใช้ของมีคม
คุณหมอฮันมีนัดผ่าตัดสำคัญพรุ่งนี้เช้า
อ๋อ ผ่าตัดนี่เอง
- ผ่าตัดอะไรเหรอคะ - อะไรนะคะ
คือว่า...
ผ่าตัดลำไส้เล็กค่ะ
อะไรนะคะ
ศัลยแพทย์ประสาทผ่าตัดลำไส้เล็กด้วยเหรอคะ
คือว่า...
คือ...
นอกจากเธอจะเป็นศัลยแพทย์ประสาทแล้ว...
เธอยังเป็นอายุรแพทย์ ศัลยแพทย์ แล้วก็สูตินรีแพทย์ด้วย
ทำไมผู้หญิงดีๆ อย่าคุณยุนอา ถึงยอมเป็นแฟนกับนายเนี่ย
ถ้ามองดูเผินๆ คุณดงกูอาจจะดูเหมือนคนทั่วๆ ไป
คนอื่นๆ มองไม่เห็นตัวตนจริงๆ ของเขา
แต่ฉันมองเห็นค่ะ
คุณดงกูเป็นผู้ชายที่เก่งมาก
เดี๋ยวสิ คือว่าผม...
ฉันมั่นใจในตัวเขา
สักวันนึง คุณต้องกลายเป็น ผู้กำกับที่มีชื่อเสียงแน่นอน
เซนส์ของฉันแม่นยำเสมอ
มันต้องเป็นจริงแน่นอน
ห้ามเธอไม่ได้จริงๆ
แต่ว่า...
เขายังไม่ยอมเปิดใจให้ฉันเต็มที่ ซึ่งมันก็น่าน้อยใจนะคะ
ผมบอกแล้วไง
ว่าผมยังไม่พร้อม
ไม่เป็นไรค่ะ
แค่ได้อยู่ข้างๆ คุณ ฉันก็ดีใจแล้ว
ขอโทษนะ
ผมไม่คู่ควรกับคุณเลย
เราติดอยู่ในนี้สินะ
คงต้องรอจนกว่าจะมีใครมาเปิดประตู
แต่ก็ไม่เลวนะ
ได้มาติดอยู่กับเธอที่นี่
หมายความว่าไงคะ
ซอจิน
ฉันมีบางอย่าง...
ที่อยากบอกกับเธอ
อะไรเหรอคะ
จริงๆ ตั้งแต่สมัยก่อน...
ฉัน...
พูดต่อสิคะ
มีอะไรเหรอคะ
คือว่า...
- ตรงปากเธอ... - อะไรเหรอคะ
มีอะไรติดหน้าฉันเหรอ
แป๊บนึงนะคะ
เวรแล้ว
หนวดขึ้นเฉยเลย
มีดโกนก็อยู่ในกระเป๋า จะทำไงดีเนี่ย
เธอเป็นอะไรหรือเปล่า
เปล่าค่ะ
- แค่มีฝุ่นติดนิดหน่อย - งั้นเหรอ
คือฉันอยากจะบอกเธอว่า...
อย่าเข้ามาค่ะ
- อย่าเข้ามา - เป็นอะไรเหรอ
ฉันบอกว่าอย่าเข้ามา
ฉันต้องรีบหนี
ถ้าเขาเห็นหนวดฉัน ทุกอย่างต้องจบสิ้นแน่ๆ
ช่วยด้วยค่ะ เราติดอยู่ในนี้
ช่วยด้วย
ช่วยเราด้วย
ซอจิน เกิดอะไรขึ้น
อย่าเข้ามานะ
ช่วยด้วย
ใครก็ได้ มีใครอยู่มั้ย
เราติดอยู่ในนี้
- คังซอจิน ใจเย็นๆ ก่อน - ช่วยด้วย
ช่วยด้วย
หวังว่าอาหารจะถูกใจนะครับ
มันก็ใช้ได้ครับ
แต่ว่าไม่อร่อยเท่าของจริง ที่เรากินที่ประเทศไทย
งั้นเหรอครับ
ถ้าคุณอยู่ดื่มด้วยกันอีกสักแก้วคงจะดี
ผมก็อยากนะครับ
แต่คุณหมอฮันมีผ่าตัดพรุ่งนี้เช้า
ไว้คราวหน้าเราจะเลี้ยงตอบแทนนะ
- ดูแลตัวเองด้วย - ตกลง
ฟังดูเข้าท่าดี
ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ คุณยุนอา
เช่นกันค่ะ
- ไปกันเถอะค่ะ คุณดงกู - อื้อ
คุณยุนอา เข้ามาใกล้ๆ หน่อย
แบบนี้เหรอคะ
คุณดงกู ฉันทำได้ดีใช่มั้ย
สุดยอดเลยล่ะ ตีบทแตกสุดๆ
คุณทำได้ดีมากๆ เลย
ขอบคุณค่ะ
ทำไมแม่ของฉันกับพ่อของคุณ...
ไม่จริง
- ไม่จริง... - ไม่จริง
เป็นไปไม่ได้
คุณเป็นลูกสาวของพ่อผมเหรอ
ลูกสาวเนี่ยนะ
- ขอโทษๆ - โอ้ พระเจ้า
คุณเป็นน้องต่างแม่ของผมเหรอ
เหลวไหล
เป็นไปไม่ได้หรอก
นั่นเธอจะทำอะไร
เดี๋ยวก่อนสิ
ทำไมถึงคิดว่าเป็นไปไม่ได้ล่ะคะ
- "ทำไมถึงคิดว่าเป็นไปไม่ได้ล่ะคะ" - ในโลกนี้ไม่มีอะไรที่เป็นไปไม่ได้
ถ้าหากคนเรายังมีตัญหาราคะอยู่
ที่รัก คุณพูดเรื่องอะไร
เมื่อสามสิบปีก่อน...
- คุณทิ้งยูกึมรันไป จำได้มั้ยคะ - ฉันรู้จักยูกึมรัน
คุณรู้จักเธอได้ยังไง
ฉันคือลูกสาวของเธอ
ว่าไงนะ
อะไรนะ
คุณเป็นลูกสาวของผมงั้นเหรอ
ลูกสาวเนี่ยนะ
- เป็นลูกทั้งสองคนเลยเหรอ - บ้าน่า
ฉันสาบานว่าจะแก้แค้นคุณ
อะไรกันเนี่ย
เธอมันปีศาจชัดๆ
- ปีศาจ - ปีศาจของแท้
เธอมันปีศาจ
สุดยอด
สุดยอดไปเลย
จินตนาการของคนเขียนบทนี่กว้างไกลจริงๆ
ฉันไม่รู้เลยว่าเมียของเขา จะเป็นลูกสาวอีกคนของเขา
ฉันก็เหมือนกัน
แล้วจะรอถึงพรุ่งนี้ได้ยังไงเนี่ย
อยากดูต่อแล้ว
ทำอะไรกันอยู่เหรอ
- กลับมาแล้วเหรอ - หวัดดี
เป็นไงบ้าง
ตอนแรกก็วุ่นวายนิดหน่อย
แต่คุณยุนอาแสดงได้ดีมากเลย
- จริงเหรอ - เก่งมากเลย คุณยุนอา
ฉันแค่ทำเต็มที่น่ะค่ะ
มันจะได้ผลเหมือนที่พี่บอกใช่มั้ย
แน่นอนสิ
ฉันพนันได้เลยว่าตอนนี้ ความคิดร้อยพันกำลังวิ่งอยู่ในหัวของซูอา
ทำไมฉันถึงทิ้งผู้ชายดีๆ แบบนี้
ทำไมฉันถึงทำพลาด
แบบนี้เลย
ขอให้มันได้ผลอย่างที่พี่พูดจริงๆ เถอะ
ขอบคุณที่ช่วยดูแลซอลนะคะ
ไม่เป็นไรครับ เธอแค่อ้วกห้าครั้ง อึอีกเจ็ดครั้ง
แล้วก็ฉี่อีกประมาณเก้าครั้ง
อ้าว เอาอีกแล้ว
เดี๋ยวฉันจัดการเองค่ะ
- เดี๋ยวฉันจัดการเอง - น่าจะพูดให้เร็วกว่านี้
ซอล ลูกแม่
โอ๊ย แขนฉัน...
- ฉันหิวแล้ว ฉันไปหาอะไรกินก่อนนะ - เชิญเลย
- ฉันไปเล่นเกมดีกว่า - ตามสบาย
ซอล นี่ลูกทำให้คนอื่นลำบากหรือเปล่า
คิดถึงแม่มั้ยจ๊ะ
แม่ก็คิดถึงลูกเหมือนกัน
- เด็กดีของแม่ - "แม่" งั้นเหรอ
หมายความว่าไงคะ
ซูอา เธอมาทำอะไรที่นี่
คุณยุนอาลืมกระเป๋าเอาไว้
จริงเหรอคะ
ขอบคุณนะคะ
ทำไมเธอถึงเรียกตัวเองว่า "แม่" ล่ะ
พวกนายมีลูกกันแล้วเหรอ
ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน...
นี่นายคบกับเธอ ตั้งแต่ตอนที่เราเป็นแฟนกันเหรอ
ไม่ใช่อย่างนั้นสักหน่อย
ฉันไม่ได้ทำเรื่องเลวร้ายแบบนั้น
- ถ้างั้นนี่มันเรื่องอะไรกัน - เอ่อ คือว่า...
คุณยุนอาเป็นคนรักเด็ก
ชอบเรียกตัวเองว่า "แม่" เวลาอยู่กับเด็ก
เป็นความเคยชินน่ะ
ใช่มั้ย คุณยุนอา
ใช่ค่ะ ฉันเพิ่งอายุแค่นี้เองจะไปปีลูกได้ยังไง
- น่ารักจังเลย - ถ้างั้นเด็กนี่เป็นลูกใคร
เดี๋ยวนะ
หรือว่า...
- นี่คือเด็กที่มีแขกทิ้งเอาไว้เหรอ - เอ่อ...
คือว่าเรื่องนั้น
- เราตกลงกันว่าจะเลี้ยงเธอเอาไว้ - เพราะอะไร
ทำไมนายถึงต้องเลี้ยงลูกคนอื่นด้วย
คือว่า...
เธอเป็นลูกของพี่จุนกี
อะไรนะ เธอเป็นลูกของพี่จุนกีเหรอ
แปลว่าแฟนของเขาทิ้งลูกไว้ที่นี่เหรอ
ใช่ เธอก็รู้ว่าพี่เขาเป็นพวกไม่คิดหน้าคิดหลัง
ตอนนี้กรรมก็เลยตามทันเขา
จริงเหรอ พี่จุนกี
ใช่แล้ว
เธอก็รู้ว่าฉันเป็นคนยังไง
นั่นสินะ คนอย่างพี่ก็คงทำแบบนั้นได้จริงๆ
ขอบคุณที่เอากระเป๋ามาคืนนะ
นี่ก็ดึกแล้ว เธอควรกลับได้แล้ว
ยังกลับไม่ได้หรอกครับ
ช่วยพาเราเดินดูรอบๆ เกสต์เฮาส์ได้มั้ย
แล้วก็นั่งดื่มเบียร์ด้วยกัน
ได้เลย
คุณยุนอา ช่วยพาพวกเขาไปที่ชั้นสามหน่อย
เดี๋ยวผมไปเอาเบียร์มาให้
ได้ค่ะ
ซอล ไปอยู่กับพ่อก่อนนะ
นี่ไง คุณพ่อไง
พ่อขา พ่อขา
คุณพ่อขา...
โอ้ ว่าไง ลูกพ่อ
ดีใจจังเลย
เชิญทางนี้ค่ะ
ขึ้นไปข้างบนก่อนนะครับ เดี๋ยวผมเอาเบียร์ไปให้
ทำบ้าอะไรของแก นี่แกบ้าไปแล้วเหรอ
ตอนนั้นผมคิดอะไรไม่ออก ก็เลยพูดๆ ไปก่อน
ก็ได้
งั้นก็ไม่ต้องสนใจ คนที่ไม่คิดหน้าคิดหลังอย่างฉันหรอก
ขึ้นไปข้างบนเถอะ
- โทษทีนะพี่ - อย่ามาแตะตัวฉัน
โทษที
ลูกสาวเหรอ
แย่แล้ว ขึ้นหนากว่าเดิมอีก
ถ้าเขาเห็นหนวดนี่ ทุกอย่างต้องจบสิ้นแน่นอน
ฉันจะทำยังไงดี
ง่วงชะมัด
ไม่ได้
ฉันจะหลับไม่ได้
ห้ามหลับ
เผลอหลับไปจนได้
รุ่นพี่จะทำอะไร
คือฉันแค่คิดว่าเธออาจจะหนาว ก็เลย...
อย่าเข้ามาใกล้นะคะ
รุ่นพี่
รุ่นพี่...
ฟื้นสิคะ
รุ่นพี่แทฮยอน ฉันขอโทษ
ได้โปรด ลืมตาเถอะค่ะ
เป็นอะไรหรือเปล่าคะ
ได้ยินฉันมั้ย
หัวฉัน...
เจ็บหัวชะมัดเลย
ซอจิน...
นั่นมัน...
ยกโทษให้ฉันด้วยนะคะ
เกสต์เฮาส์น่ารักดีนะครับ
จริงๆ แล้ว คุณหมอฮันอยากให้ผมเลิกทำ จะได้ไปทุ่มเทเวลาให้กับการทำหนังได้
แต่ผมไม่อยากทำอย่างนั้น
ผมอยากประสบความสำเร็จด้วยตัวเอง
แบบนี้นี่เอง
คุณยุนอา ผมขอโทษนะ
ผมนี่เห็นแก่ตัวจริงๆ
ไม่ต้องขอโทษหรอกค่ะ
สถานการณ์ฉุกเฉิน ซอลกำลังหิวและร้องไห้หนักมาก
ผมต้องการความช่วยเหลือด่วนมาก
ขอโทษนะคะ ฉันขอไปเข้าห้องน้ำก่อน
จริงสิ
ขอดื่มให้กับความฝันของคุณก็แล้วกัน
ได้ครับ
เบียร์หมดแล้ว
เดี๋ยวฉันลงไปเอาให้นะ ฉันจะแวะเข้าห้องน้ำด้วย
หิวแล้วเหรอจ๊ะ
ดีขึ้นหรือยังเอ่ย
โอ้โห
ลูกแม่
เป็นเด็กดีใช่มั้ย
เด็กดี
กินเยอะๆ เลยนะ ลูกแม่
จุนกี...
คุณยุนอา...
คุณทำอะไรอยู่เหรอ
คุณซูอา...
ทำไมคุณถึงให้นมลูกของพี่จุนกีล่ะคะ
คือมันไม่ใช่อย่างนั้นนะคะ
คุณยุนอา ฉันเอาผ้าอ้อมมาแล้ว อ้าว ซูอา...
ซูอา...
พี่จุนกี
ทำไมคุณยุนอาถึงให้นมลูกของพี่ล่ะ
คือว่าจริงๆ แล้ว...
ฉันขอให้เธอให้นมลูกฉัน เพื่อสร้างภูมิคุ้นกันที่ดีให้เด็กไง
อะไรนะ พี่ขอให้แฟนของดงกู ให้นมลูกสาวพี่เนี่ยนะ
เดี๋ยวนะ
แล้วเธอจะมีน้ำนมได้ยังไง ถ้าเธอไม่ได้มีลูก
ใช่ เธอไม่ได้มีลูก
แต่ถ้าเมื่อไหร่ที่ร่างกายเธอพร้อม เธอจะสามารถ...
หยุดโกหกกันสักที
คุณยุนอา บอกความจริงฉันมาค่ะ
นี่มันเรื่องอะไรกัน
คือว่าเรื่องมัน...
ความจริงก็คือซอลเป็นลูกสาวฉันเองค่ะ
อะไรนะ เป็นสาวของคุณเหรอ
ไหนบอกว่าเป็นลูกของพี่ไง
ก็เคยเป็น เอ้ย เธอเป็นลูกสาวฉัน
- คือลูกสาวฉัน... - ไหนพี่บอกว่าแฟนเก่าพี่ทิ้งลูกไว้ที่นี่
ถ้างั้นเธอจะเป็นลูกของคุณยุนอาได้ยังไง
พี่จะบอกว่าคุณยุนอาเป็นแฟนเก่าพี่เหรอ
มันเป็นไปได้เหรอ
ทำไมถึงคิดว่าเป็นไปไม่ได้ล่ะ
ในโลกนี้ไม่มีอะไรที่เป็นไปไม่ได้
ถ้าหากคนเรายังมีตัญหาราคะอยู่
พี่พูดเรื่องอะไร
ถ้าคุณยุนอาเป็นแฟนเก่าของพี่
แปลว่าพวกพี่คือพ่อแม่ของเด็กเหรอ
ฉันตั้งใจจะเก็บไว้เป็นความลับ
แล้วดงกูไม่รู้เรื่องนี้เหรอ
ตอนแรกฉันก็ตั้งใจจะบอกเขา
แต่เขายังทำใจเรื่องที่เลิกกับเธอไม่ได้
ฉันเลยไม่ได้บอกเขา
จริงเหรอคะ คุณยุนอา
ไม่นะคะ คือว่า...
เงียบไปเลยนะ ฮันยุนอา
เธอไม่มีสิทธิ์พูดอะไรทั้งนั้น
ซูอา ผู้หญิงคนนี้ทำได้ทุกอย่าง เพื่อให้ได้สิ่งที่ต้องการ
เธอเป็นคนเดียวที่ช่วยจะดงกู ให้รอดพ้นจากผู้หญิงที่ร้ายกาจคนนี้ได้
ได้โปรด กลับไปคบกับดงกูเถอะ
ขอร้องล่ะ
- นี่... - หืม...
พี่กับดงกูรวมหัวกันวางแผนขึ้นมาใช่มั้ย
รู้ใช่มั้ยว่าเวลาถูกจับโกหกได้ พี่จะโดนอะไร
มองตาฉันและตอบฉันมา
นี่เป็นแผนของพวกพี่ใช่มั้ย
ไม่ใช่หรอก
ยังกล้าโกหกอีกเหรอ
- พูดความจริงมาเดี๋ยวนี้ - โอเค ก็ได้ๆ
- ฉันจะพูดแล้ว ฉันจะพูด - นี่มันเรื่องอะไรกันแน่
ชิบกับเดลมีสองพี่น้อง ขายของในคลอง ในตะกร้ามีแต่ถั่วดีๆ เพิ่งเด็ดสดๆ น่ากินไปหมด
- พูดบ้าอะไรของพี่เนี่ย - เดี๋ยวก่อน...
ผมไม่มีทางลืมภาพท้องฟ้า ในคืนหน้าร้อนที่บ้านของเธอที่มาลิบูได้เลย
มันสวยงามราวกับว่า มีใครโปรยผงทองคำขึ้นไปประดับท้องฟ้า
ถ้ามีเวลา คุณกับซูอาน่าจะไปกับเราด้วยนะครับ
ยินดีเลยครับ
อ้าว กลับมาแล้วเหรอ
ซูอา ฉันเพิ่งบอกคุณยุนซอกไปว่า
พวกเธอควรไปเที่ยว บ้านพักตากอากาศที่มาลิบูด้วยกัน
เธอโอเคหรือเปล่า
ทำไมเธอถึงมองฉันแบบนั้นล่ะ
หน้าฉันมีอะไรติดอยู่เหรอ
เปล่า แต่ติดอยู่ที่หัวต่างหาก
เดี๋ยวฉันเอาออกให้นะ
ซูอา ซูอา!
ฉันขอโทษ
ปล่อยนะ ไม่งั้นฉันจะทุบนายอีก
รอก่อน ซูอา
คือฉันสิ้นหวังจริงๆ
ฉันรักเธอมากๆ และฉันไม่อยากเลิกกับเธอ
งั้นเหรอ
แต่นายรู้อะไรมั้ย
ตอนนี้ฉันไม่เหลือความรู้สึกอะไรถึงนายแล้ว
ฉันไม่อยากเห็นหน้านายอีก
ไม่ต้องมาให้ฉันเห็นหน้าอีกนะ
ซูอา ซูอา
ซูอา
คุณดงกู หยุดดื่มได้แล้วค่ะ
พอเถอะ แกดื่มมากไปแล้ว
อย่ามายุ่งกับฉัน
ฉันจะดื่มจนกว่าฉันจะตาย ไม่ต้องมาห้ามฉัน
แผนพี่แม่งพังทุกทีจริงๆ ด้วย
ฉันไม่รู้ว่ามันจะเป็นแบบนี้นี่หว่า
แย่สุดๆ ไปเลย
ให้ตายสิ ร้องไห้ทั้งพี่ชายทั้งน้องสาวเลย...
เงียบได้แล้ว
รุ่นพี่แทฮยอน...
ซูอา...
ฉันล่ะเหนื่อย
รุ่นพี่แทฮยอน
ซูอา
ลงมาได้แล้ว
น่ารำคาญจริงๆ
ซูอา
เลิกดื่มได้แล้ว
อย่ามายุ่งกับฉัน อย่ามาห้าม
พวกแกจะเป็นแบบนี้ไปถึงเมื่อไหร่
จะลืมผู้หญิงได้ ก็ต้องมีผู้หญิงใหม่นี่แหละ
เดี๋ยวพี่ก็ได้เจอคนใหม่
สู้ๆ นะ
คิมฮีจา นักแสดงที่เก่งที่สุดในเกาหลีเหรอครับ
ผมยอมทำทุกอย่างเลยครับ
ก็นี่มันหนังเกี่ยวกับนักว่ายน้ำ
เคยเห็นนักว่ายน้ำขนดกแบบนี้เหรอ
สวัสดีค่ะ ฉันคือคนที่จะมาแวกซ์ให้ค่ะ
หมดกัน อีจุนกี!
เธออยากมาคบฉันอย่างเปิดเผยมั้ย
คิดว่าตัวเองกำลังถ่ายหนังกันอยู่หรือไง
เขาชอบแคะขี้มูกตลอดเวลาเลย
แคะเสร็จก็ไม่ล้างมือ แถมยังเอามือนั่น มาจับคิมบับแล้วก็หยิกแก้มฉัน
อยากจะบ้าตายจริงๆ
เขากำลังจะแต่งงานนะ
พี่คิดว่ามันจะเป็นยังไงถ้าเขารู้ว่า เขาเป็นพ่อของเด็กคนนั้น
คุณพูดว่าอะไรนะครับ
ยุนอามีลูกกับผมเหรอ
เธอพยายามจะทำลายชีวิตฉันงั้นเหรอ
เธอควรจะดีใจด้วยซ้ำที่ฉันยอมให้เงินเธอ
ฉันจะรู้ได้ยังไงว่าเธอไม่ได้หลอกเอาเงินฉัน
เดี๋ยวก่อน
บทบรรยายโดย ไอฟลิกซ์ ประเทศไทย